بنیشت،سقز(ادامس)

زمانی که ما کودک بودیم-یادش بخیر،چهل سال پیش –جوانان روستای سربندان از گیاهی با گلهای زرد و زیبا به نام فیستیل ادامس یا در زبان اهالی سربندان بنیشت تولید می کردند.روش تولید بنیشت به شرح زیربود.

۱-جوانان با رفتن به کوه هایی که گیاه فیستیل دران می رویید،باکلنگ مقدار زیاذی از بوته ها را از ریشه می کندند وبه منزل می اوردند.

۲-در مرحله دوم یک اتش ذغالی درست می کردند و بعد از اینکه لهیب اتش فرو نشست اتش را پهن کرده پیازچه فیستیل را از بوته جدا کرده و روی اتش قرار می دادند طوریکه محل برش رو به بالا قرار بگیرد.

۳-در اثر داغ شدن پیازچه شیره ای از ان خارج می شد که به دلیل حرارت اصطلاحا بسته می شد.

شیره بسته شده رابا یک چوب نازک جمع کرده وروی هم می گذاشتند تا به اندازه یک نخود درشت شود.ادامس اماده بود و واحد فروش ان نخود بود.

۴-دختر ها مشتریان این ادامس ها(بنیشت ها)بودند و ان را از جوانها می خریدند.البته باید یک ساعتی ان را می جویدند تا تبدیل به یک ادامس واقعی شود.کسی این ادامس ها را دور نمی انداخت.معمولا پس از هر بار جویدن ان را در پارچه ای تمیز نگه می داشتند و بارها و بارها ان را می جویدند.

۵-دران ایام داشتن بنیشت (ادامس فیستیل)برای دخترها مایه فخرفروشی بود.ولی پس از اینکه در دهه پنجاه مغازه ها ادامس های امروزی را به روستا اوردند دکان بنیشت تخته شد و جوان ها این کسب و کار را از دست دادند.

رسول ذوالفقاری

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*