اشعار محمد جعفری

اقای  “محمد جعفری”  فرزند مرحوم علی جعفری و مرحومه خاله فیروزه را شاید اهالی سربندان به عنوان شاعر نشناسند و با خواندن این اشعار تعجب کنند که شاعر ان محمد اقاست. ولی چه تعجب کنند و چه تعجب نکنند شاعر اشعاری که در ادامه به نظرخوانندگان محترم می رسد کسی نیست جز اقای محمد جعفری .اشعار ایشان به زبان کرمانجی اهالی سربندان سروده شده وشور و حال خاصی دارد. فعلا چند نمونه ازدوبیتی های ایشان را بخوانید. اگر دوست داشتید پیام بگذارید تا بقیه اشعار ایشان را نیز در اینده درج کنیم.

                                     ****

جاو م ب جیای سربندان کت         ب بیر کلش و مرز و خرمان کت

خاطر م حبو ب   او    شبنا          ب  بیر عروسی    حوالان     کت

                                     ****

دل م س او  شوا ریش ریش          غم  وی  کت  دل  م  س   همیشه

حوالان خاطر هبدو    بغازن           اجل  گور  و  ادم   نوته    شیشه

                                     ****

زبان سور سر  رش  دد  بر  باد         اسیر  دل   ت   وقتن   ناو   ازاد

جیای بیستون عشق ژی گری ی     س م دو  شیرینی  از نوته  فرهاد

                                     ****

دانگ رو رد بوم ی جلاب حمام         جاو  م  کت ب  جاو او دل ارام

پابند جاو  وی  بوم  تا    قیامت       دل  اشکسته   ناو    بگی   ارام

                                     ****

خادی کم چو سر م – ی  دست  چو  دلبر  م

دانه    انگشتر   م –  اده    او  ن   ور    م

                                     ****

اهای  واره مره فصل  بهاره    چرا  وقس   ی   م    دگی  کناره

از مظلوم  پیاده  دو   سواره    م کس تونه ی دشمن بی شماره

                                     ****

دیر عشق د ی دل کار گری ی    ی جم دوست ورفیق م خوار گری ی

ی دو د    دوزم کوچه ب کوچه   اسیر    کوچه    و    بازار  گری  ی

                                     ****

 شو و رو ب خادی از بیقرارم                  گرفتار دلم     چاره   ناچارم

 وا دل اشکسته   ناو س م دل                  دل میشویدی  س  د  بیمارم

                                     ****

دل  م  ی  غم  د  ریش ریش       غم د  کت  دل  م  س   همیشه

س خادی دو کشک یاد م بگ      اجل   گور  و ادم  نوته  شیشه

                                    ****

دل  م  یاد    سربندان   گری  ی          بیر او درد بی  درمان گری ی

موی بلند جاو رش هوش ی م بر      هوس او   هیو  تابان  گری  ی

                                    ****

سر عاشق  ب پای دار برنه             غم عاشق خادی  س یار برنه

تمام دار و ندار   میر عاشق             ب  غارت خلگنه بی عاربرنه

                                    ****

هوا ساره  تن   م   نوته    اره        دل  م  ی  گروی   زلف   یاره

ب م ستم گر و ی م گذشت چو       خادی  ی هر دو عالم ات کاره

                                   ****

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*